• Wide screen resolution
  • Narrow screen resolution
  • Increase font size
  • Decrease font size
  • Default font size
  • default color
  • red color
SmartCook
Λεμονόπιτα PDF Εκτύπωση E-mail
Τετάρτη, 16 Μάρτιος 2011 22:38

Όπως ανέφερα και πριν, μετά τα πολύ ωραία γεμιστά κοχύλια με κοτόπουλο και μπέικον, τα ηνία πήρε η Ανθηλία για να φτιάξει γλυκό. Σήμερα, είπε να φτιάξει Λεμονόπιτα (Lemon Pie).

Τα υλικά:

Για τη βάση

150 γρ αλεύρι,

150 γρ μαργαρίνη (π.χ. Βιτάμ),

100 γρ ζάχαρη λευκή,

λεπτό ξύσμα από ένα μικρό λεμόνι.

Για τη γέμιση

100 γρ κοσκινισμένο αλεύρι για όλες τις χρήσεις,

400 γρ ζάχαρη λευκή,

200 ml χυμό από φρέσκα λεμόνια,

4 αυγά, κατά προτίμηση βιολογικά,

λεπτό ξύσμα από ένα μικρό λεμόνι,

ζάχαρη άχνη για το πασπάλισμα,

λίγη μαργαρίνη για το ταψί


Ξεκινάμε με τη βάση:

Σ' ένα μπώλ χτυπάμε με μίξερ χεριού, το αλεύρι, τη ζάχαρη και το ξύσμα λεμονιού. Αφόυ ανακατευτούν καλά, προσθέτουμε τη μαργαρίνη (αν τη λιώσουμε λιγάκι πριν, θα είναι πολύ καλά) και συνεχίζουμε το ανακάτεμα. Αφου γίνει ένα ομοιογενές υλικό (το κυριότερο μελημά μας είναι να λιώσει η ζάχαρη όσο είναι δυνατόν), απλώνουμε σ' ενα ταψάκι (περίπου 25 εκ. για τις ποσότητες αυτές) και ψήνουμε στον αέρα στους 160C για 20 λεπτά.Βγάλτε από το φούρνο και αφήστε στην άκρη.

Για τη γέμιση:

Χτυπάμε τα αυγά με τη ζάχαρη και προσθέτουμε το χυμό και το ξύσμα λεμονιού.  Αφού ανακατεφτούν αρκετά, προσθέστε το αλεύρι και συνεχίστε το ανακάτεμα, μέχρι να γίνει ομοιογενές το υλικό.

Απλώστε το μίγμα πάνω από τη ψημένη βάση και ξαναφουρνήστε στούς 160C, για 25 λεπτά.

Μόλις είναι έτοιμο, αφαιρέστε από τον φούρνο και αφήστε το να κρυώσει.

Πασπαλίστε με μπόλικη  ζάχαρη άχνη.

Καλή Απόλαυση!

 

 

 

 
Κινέζικο Fast Food PDF Εκτύπωση E-mail
Πέμπτη, 17 Μάρτιος 2011 20:59

Καλησπέρα Φίλοι μου!

Σήμερα η μοίρα το έφερε να βρίσκομαι με έναν φίλο στο κέντρο της Αθήνας κατά το μεσημεράκι.

Μας έπιασε η πείνα και βρισκόμασταν στην οδό Βουλής όπου βρίσκεται το Ασιατικό Ταχυφαγείο "Yum-Yum" (www.yum-yum.gr). Είπαμε να δοκιμάσουμε, μιάς και μας αρέσουν οι εξωτικές γεύσεις.

Κατ' αρχάς, το ίδιο το κατάστημα δεν λέει και πολλά πράγματα. Επίπλωση και διακόσμιση τύπου μεταμοντέρνα, δηλ άσχετα. Καλή εντύπωση μου έκανε ότι ο χώρος μαγειρέματος ήταν ανοιχτός και μπορούσε κανείς να παρακολουθήσει όλη τη διαδικασία της παρασκευής. Ωραίες και οι ειδικές στόφες γκαζιού με στερέωση για το wok. Συμπαθές και εξυπηρετικό το προσωπικό.

Επιλέξαμε spring rolls λαχανικών και σπέσιαλ τηγανιτό ρύζι με χοιρινό. Για ταχυφαγείο ήταν πάρα πολύ καλό!

Η μεγάλη μου ένσταση πάντως, όπως και για όλα τα εσταιτόρια με ασιατική κουζίνα, είναι οι υψηλές τιμές τους. Ειλικρινά δεν μπορώ να το καταλάβω πώς ένα πιάτο ρύζι με λίγα λαχανικά (όχι εξωτικά) και λίγο χοιρινό που δεν αντιστοιχεί ούτε σ' ένα καλαμάκι σουβλάκι, κοστίζει σ' ένα τέτοιο ταχυφαγείο, 7 Ευρώ!

 

 
Ξύλο Κοπής Κουζίνας PDF Εκτύπωση E-mail
Δευτέρα, 21 Μάρτιος 2011 09:43

Καλημέρα σε όλους και Καλή Εβδομάδα!

Ένα από τα βασικά εργαλεία που χρησιμοποιούμε σε μιά κουζίνα, είναι το ξύλο κοπής. Υπάρχουν "ξύλα" κοπής φτιαγμένα από διαφόρων ειδών ξύλα, από μπαμπού (τέτοιο έχω εγω) και πλαστικά.


Για τα πλαστικά, αν και πολύ εύκολα στη χρήση και με δυνατότητα να πλένονται στο πλυντήριο πιάτων, πιστεύω ότι δεν πρέπει να τα χρησιμοποιούμε διότι η χημική αλληλεπίδραση των τροφίμων με το πλαστιικό είναι ένα πεδίο ανεξερεύνητο και υποψιάζομαι ότι δεν είναι και τόσο καλή. Είναι δεδομένο ότι με τη συχνή χρήση, μικροσκοπικά κομμάτια (ρινίσματα) πλαστικού φεύγουν από την επιφάνεια και προσκολλώνται στα τρόφιμα που επεξεργαζόμαστε πάνω σε αυτά. Επίσης είναι δεδομένο ότι στομώνουν τα μαχαίρια μας. Οπότε....

Τα ξύλινα και μπαμπού, έχουν το πλεονέκτημα ότι είναι πιο φιλικά προς τα μαχαίρια μας και έχουν κάποιες φυσικές αντισηπτικές ιδιότητες. Ένα αρνητικό είναι ότι δεν πλένονται στο πλυντήριο πιάτων γιατί καραστρέφονται.

Όσο φυσικές αντισηπτικές ιδιότητες και να έχουν τα ξύλινα και μπαμπού, δεν παύει να εκτίθενται σε μεγάλα μικροβιακά φορτία. Οι πόροι του ξύλου συγκρατούν την υγρασία μαζί με τα μικρόβια που είναι εστίες μόλυνσης. Έτσι λοιπόν, είναι ανάγκη για την ασφάλειά μας να φροντίζουμε την καθαριότητά τους. Ένα απλό πλύσιμο με υγρό πιάτων δεν είναι αρκετό, για τους εξής δύο λόγους: Δεν καθαρίζει σε βάθος και μένει υπόλοιπο του υγρού πιάτων (όσο βιοδιαπώμενο κι αν είναι!) το οποίο θα έρθει σ' επαφή με τα τροφιμά μας κατά την επόμενη χρήση.

Η Συμβουλή λοιπόν, της ημέρας είναι η εξής: Πλύντε το ξύλο κοπής με σφουγγάρι και λίγο υγρό πιάτων. Ξεπλύνετε με μπόλικο νερό, ζεστό κατά προτίμηση. Στη συνέχεια, ρίξτε μιά κουταλιά του γλυκού, κοινό μαγειρικό αλάτι και τρίψτε με το σφουγγάρι την επιφάνεια για λίγο. Στη συνέχεια ξεπλύντε με άφθονο νερό και αφήστε να στεγνώσει. Με αυτό τον τρόπο, έχετε διώξει όλο το μικροβιακό φορτίο και έχετε δημιουργήσει ένα εξαιρετικά αρνητικό περιβάλλον για την ανάπτυξη των μικροβίων μέσα στους πόρους του ξύλου. Επίσης με αυτό τον τρόπο, έχετε εξουδετερώσει όλα τα υπολείματα του υγρού πιάτων. Αφου στεγνώσει το ξύλο σας, είναι απολύτως ασφαλές για χρήση την επόμενη φορά!

Καλή Συνέχεια!

 
ΛΙΜΝΗ ΠΛΑΣΤΗΡΑ PDF Εκτύπωση E-mail
Δευτέρα, 14 Μάρτιος 2011 18:56

Γειά σας φίλοι μου! Μόλις επιστρέψαμε από ένα υπέροχο τριήμερο στη Λίμνη Πλαστήρα (ή Λίμνη Ταυρωπού). Ο Ήλιος Λαμπρός και το τοπίο χιονισμένο! Η Λίμνη τόσο επιβλητική και ήρεμη.

Διαμονή στο εξαιρετικά περιποιημένο μικρό ξενοδοχείο της κυρίας Ελπίδας στα Καλύβια Πεζούλας. Η κυρία Ελπίδα ήταν ή "απόλυτη" οικοδέσπινα με ένα καταπληκτικό χαμόγελο και με υπέροχο πρωινό που περιλάμβανε μπατζίνα Καρδιτσιώτικη με κολοκύθα, χορτόπητα με χειροποίητο φύλλο, ρολό κέικ με μίγμα μαρμελάδας ροδάκινο-βερύκοκο!

Φαγητό την πρώτη μέρα στα Καλύβια Πεζούλας, στη ταβέρνα "Κληματαριά"... Με κοκκινιστό μοσχαράκι και τη σπεσιαλιτε "κληματαριά" που δεν ήταν τίποτα άλλο από το κοκκινιστό μοσχαράκι σε πύλινο με πατάτες και λίγη φέτα (να ήταν και βαρελίσια, να έλεγα εντάξει...), που μύριζε ταγγίλα!!! Δεν τρελλαθήκαμε κιόλας. Μάλλον έπρεπε να πάμε στην απένατι ταβέρνα....

Την επόμενη μέρα (Σάββατο) περιήγηση στο Περτούλι και στην Ελάτη. Φαγητό στο οινομαγειρείο του Καλαμαρά (ξενοδοχείο Κόζιακας) στη πλατεία της Ελάτης. Με δύο λόγια: Πάρα Πολύ καλό! Δοκιμάσαμε τα γεμιστά μανιτάρια, τη χωριάτικη σαλάτα στο καρβέλι και την μπριζόλα αγριογούρουνο! Εξαιρετικά όλα. Αν κρίνουμε από την πληρότητα του εστιατορίου και από τα ικανοποιημένα πρόσωπα, μάλλον το φαγητό ήταν πολυ καλό!

 

 
ΜΠΑΚΑΛΙΑΡΟΣ - ΣΚΟΡΔΑΛΙΑ PDF Εκτύπωση E-mail
Κυριακή, 27 Μάρτιος 2011 19:30

Την Παρασκευή 25 Μαρτίου γιορτάσαμε τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου και την Εθνική μας Γιορτή. Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, κάθε σπιτικό που σέβεται την Παράδοση, προετοίμασε τον καθιερωμένο Μπακαλιάρο - Σκορδαλιά.

Λίγα πράγματα για την ιστορία: Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου είναι η μία από τις δύο θρησκευτικές γιορτές (η άλλη είναι η Κυριακή των Βαϊων) που η Ορθόδοξη Εκκλησία επιτρέπει την κατανάλωση ψαριού στα πλαίσια της Σαρακοστής. Η καθιέρωση του φαγητού αυτού την συγκεκριμένη μέρα, ανάγεται στα χρόνια του μεσαίωνα, όπου η μόνη δυνατότητα για να συντηρηθεί το ψάρι, ήταν το πάστωμα. Επιπλέον, δεν είναι δυνατόν να παστωθεί οποιοδήποτε ψάρι. Ο ωκεάνιος μπακαλιάρος είναι το πλέον κατάλληλο ψάρι για πάστωμα. Για το λόγο αυτό, οι λάοι που βρίσκονται κοντά στους μεγάλους Ατλαντικούς ψαρότοπους του μπακαλιάρου, έχουν μία ιδιαίτερη σχέση με το τρόφιμο αυτό. Οι Πορτογάλοι, οι Ισλανδοί και οι Νορβηγοί θεωρούνται οι μεγαλύτεροι παγκόσμιοι παραγωγοί παστού μαπκαλιάρου. Ειδικά για τους Πορτογάλους, από τους οποίους προήλθε το όνομα "Μπακαλιάρος" (από το "Baccalau"), λέγεται ότι έχουν μία διαφορετική συνταγή για το τρόφιμο αυτό, για κάθε μία μέρα του χρόνου. (Για περισσότερα ιστορικά στοιχεία διαβάστε το πραγματικά ενδιαφέρον άρθρο του "FISH SHOP FRESKADA" στο Facebook με τίτλο "Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΜΠΑΚΑΛΙΑΡΟΥ".)

 

Για τον μπακαλιάρο θα χρειαστείτε:

1 φύλο μπακαλιάρο ξαλμυρισμένο και κομμένο σε ατομικές μερίδες.

Το ξαλμύρισμα γίνεται ώς εξής: Από τη προηγούμενη μέρα βάζουμε τα κομμάτια του ψαριού σε άφθονο νερό. Τα τμήματα του ψαριού που αφαιρέσαμε κατά την κοπή σε μερίδες, δεν τα πετάμε αλλά τα κρατάμε για να φτιάξουμε τη σκορδαλία παρακάτω.

Αφήνουμε το ψάρι να μουλιάσει και αλλάζουμε το νερό συνολικά 5 με 6 φορές (οι παλιές νοικοκυρές δοκίμαζαν την αλμύρα τρώγοντας ένα μικρό κομματάκι, την επόμενη μέρα και ανάλογα, άλλαζαν ένα ακόμη νερό). Περίπου δύο ώρες πρίν το τηγάνι, βάζουμε το ψάρι σε τρυπητό και το αφήνουμε να τραγγίξει καλά. Πρίν το βάλουμε στο κουρκούτι, αφαιρούμε το δέρμα.

Ετοιμάζουμε το κουρκούτι με αρκετό αλεύρι και λίγο χλιαρό νερό, σε ένα παχύ χυλό. Κάποιοι χρησιμοποιούν μπύρα αντί για νερό και κατά τι γνώμη μου γίνεται πολύ ωραίο έτσι! Οπωσδήποτε πάντως, ΔΕΝ βάζουμε αλάτι.

Βάζουμε ένα-ένα τα κομμάτια του ψαριού στο κουρκούτι, το γυρίζουμε 2-3 φορές και αφού τινάξουμε απαλά το πολύ κουρκούτι, τηγανίζουμε σε βαθύ τηγάνι με μπόλικο λάδι. Παραδοσιακά χρησιμοποιείται ελαιόλαδο για το τηγάνισμα, αλλά με καλαμποκέλαιο θα γίνει πιο ελαφρύ. Μόλις πάρει χρώμα κι από τις δύο μεριές, τοποθετούμε σε τρυπητό για να φύγει το πολύ λάδι (δεν χρησιμοποιούμε χαρτί κουζίνας γιατί η θερμότητα απελευθερώνει χημικά από το χαρτί στο ψάρι). Σερβίρουμε με σκορδαλιά.

 

Για τη σκορδαλία, θα χρειαστείτε:

1 κιλό βρασμένες και καθαρισμένες πατάτες,

4-5 σκελίδες σκόρδο καθαρισμένες και λιωμένες,

1 ποτήρι ζωμό από τα τμήματα του παστού μπακαλιάρου που έμειναν όταν το κόβαμε,

1 ποτήρι του κρασιού αγνό παρθένο ελαιόλαδο,

2 κουταλίες της σούπας ξύδι,

λίγο αλάτι

Σε μπλέντερ χτυπάμε τις πατάτες με το σκόρδο, το λάδι, το αλάτι και το ξύδι προσθέτωντας λίγο-λίγο το ζωμό μέχρι να γίνει ένας αραιός σχετικά, πουρές.

Καλή μας όρεξη!

Υστερόγραφο: Για τη μυρωδιά του σκόρδου μετά το φαγητό, δεν μπορείτε να κάνετε και πολλά πράγματα! Οι παλιοί έτρωγαν μιά κουταλιά σκέτη ζάχαρη μετά, για να μειώσουν τη μυρωδιά, αλλά αμφιβάλλω για την αποτελεσματικότητα του μέτρου αυτού!

 

 

 

 
<< Έναρξη < Προηγούμενο 1 2 3 4 5 Επόμενο > Τέλος >>

Σελίδα 1 από 5
Copyright (C) 2009-10 SmartCook.gr               .....ανάπτυξη ιστοσελίδων