|
Την Παρασκευή 25 Μαρτίου γιορτάσαμε τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου και την Εθνική μας Γιορτή. Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, κάθε σπιτικό που σέβεται την Παράδοση, προετοίμασε τον καθιερωμένο Μπακαλιάρο - Σκορδαλιά.
Λίγα πράγματα για την ιστορία: Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου είναι η μία από τις δύο θρησκευτικές γιορτές (η άλλη είναι η Κυριακή των Βαϊων) που η Ορθόδοξη Εκκλησία επιτρέπει την κατανάλωση ψαριού στα πλαίσια της Σαρακοστής. Η καθιέρωση του φαγητού αυτού την συγκεκριμένη μέρα, ανάγεται στα χρόνια του μεσαίωνα, όπου η μόνη δυνατότητα για να συντηρηθεί το ψάρι, ήταν το πάστωμα. Επιπλέον, δεν είναι δυνατόν να παστωθεί οποιοδήποτε ψάρι. Ο ωκεάνιος μπακαλιάρος είναι το πλέον κατάλληλο ψάρι για πάστωμα. Για το λόγο αυτό, οι λάοι που βρίσκονται κοντά στους μεγάλους Ατλαντικούς ψαρότοπους του μπακαλιάρου, έχουν μία ιδιαίτερη σχέση με το τρόφιμο αυτό. Οι Πορτογάλοι, οι Ισλανδοί και οι Νορβηγοί θεωρούνται οι μεγαλύτεροι παγκόσμιοι παραγωγοί παστού μαπκαλιάρου. Ειδικά για τους Πορτογάλους, από τους οποίους προήλθε το όνομα "Μπακαλιάρος" (από το "Baccalau"), λέγεται ότι έχουν μία διαφορετική συνταγή για το τρόφιμο αυτό, για κάθε μία μέρα του χρόνου. (Για περισσότερα ιστορικά στοιχεία διαβάστε το πραγματικά ενδιαφέρον άρθρο του "FISH SHOP FRESKADA" στο Facebook με τίτλο "Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΜΠΑΚΑΛΙΑΡΟΥ".)
Για τον μπακαλιάρο θα χρειαστείτε:
1 φύλο μπακαλιάρο ξαλμυρισμένο και κομμένο σε ατομικές μερίδες.
Το ξαλμύρισμα γίνεται ώς εξής: Από τη προηγούμενη μέρα βάζουμε τα κομμάτια του ψαριού σε άφθονο νερό. Τα τμήματα του ψαριού που αφαιρέσαμε κατά την κοπή σε μερίδες, δεν τα πετάμε αλλά τα κρατάμε για να φτιάξουμε τη σκορδαλία παρακάτω.
Αφήνουμε το ψάρι να μουλιάσει και αλλάζουμε το νερό συνολικά 5 με 6 φορές (οι παλιές νοικοκυρές δοκίμαζαν την αλμύρα τρώγοντας ένα μικρό κομματάκι, την επόμενη μέρα και ανάλογα, άλλαζαν ένα ακόμη νερό). Περίπου δύο ώρες πρίν το τηγάνι, βάζουμε το ψάρι σε τρυπητό και το αφήνουμε να τραγγίξει καλά. Πρίν το βάλουμε στο κουρκούτι, αφαιρούμε το δέρμα.
Ετοιμάζουμε το κουρκούτι με αρκετό αλεύρι και λίγο χλιαρό νερό, σε ένα παχύ χυλό. Κάποιοι χρησιμοποιούν μπύρα αντί για νερό και κατά τι γνώμη μου γίνεται πολύ ωραίο έτσι! Οπωσδήποτε πάντως, ΔΕΝ βάζουμε αλάτι.
Βάζουμε ένα-ένα τα κομμάτια του ψαριού στο κουρκούτι, το γυρίζουμε 2-3 φορές και αφού τινάξουμε απαλά το πολύ κουρκούτι, τηγανίζουμε σε βαθύ τηγάνι με μπόλικο λάδι. Παραδοσιακά χρησιμοποιείται ελαιόλαδο για το τηγάνισμα, αλλά με καλαμποκέλαιο θα γίνει πιο ελαφρύ. Μόλις πάρει χρώμα κι από τις δύο μεριές, τοποθετούμε σε τρυπητό για να φύγει το πολύ λάδι (δεν χρησιμοποιούμε χαρτί κουζίνας γιατί η θερμότητα απελευθερώνει χημικά από το χαρτί στο ψάρι). Σερβίρουμε με σκορδαλιά.
Για τη σκορδαλία, θα χρειαστείτε:
1 κιλό βρασμένες και καθαρισμένες πατάτες,
4-5 σκελίδες σκόρδο καθαρισμένες και λιωμένες,
1 ποτήρι ζωμό από τα τμήματα του παστού μπακαλιάρου που έμειναν όταν το κόβαμε,
1 ποτήρι του κρασιού αγνό παρθένο ελαιόλαδο,
2 κουταλίες της σούπας ξύδι,
λίγο αλάτι
Σε μπλέντερ χτυπάμε τις πατάτες με το σκόρδο, το λάδι, το αλάτι και το ξύδι προσθέτωντας λίγο-λίγο το ζωμό μέχρι να γίνει ένας αραιός σχετικά, πουρές.
Καλή μας όρεξη!
Υστερόγραφο: Για τη μυρωδιά του σκόρδου μετά το φαγητό, δεν μπορείτε να κάνετε και πολλά πράγματα! Οι παλιοί έτρωγαν μιά κουταλιά σκέτη ζάχαρη μετά, για να μειώσουν τη μυρωδιά, αλλά αμφιβάλλω για την αποτελεσματικότητα του μέτρου αυτού!
|
